ترور یکی از رهبران جنبش حماس از سوی موساد، بزرگترین خط قرمز موجود را بین اسرائیل وکشورهای عربی خلیج فارس که سالیان متمادی محترم شمرده می شود، شکست.

کارشناسان استراتژیک تصویری را ترسیم می کنند که در بطن خود خطرات امنیتی بسیاری را حمل و درون ساختار امنیت ملیت حوزه جنوبی خلیج فارس تزریق می کند.

پس از آنکه شیخ نشین دبی صحنه تاخت وتاز وترور شخصیتی نظامی ارشد حماس که مدت ها در پایتخت های عربی وشیخ نشین های خلیج فارس تحت تقیب بود ، گردید، این خطر بیش از گذشته نمایان گشت.

امروز مائیر داگان رئیس موساد و ژنرال احتیاط 65 ساله می تواند این رخداد را هم به پرونده موفقیت هایش در ترورهایش اضافه کند.

او که در سال 2002 توسط آریل شارون به این پست منصوب شد، اکنون پرونده قطوری از عملیات ترور را در اختیار دارد . ترور عماد مغنیه در دمشق، تخریب مرکز هسته ای سوریه در دیر الزور، یا حمله به کاروان کامیون های سودانی به زعم انتقال سلاح به نوار غزه، همگی بخش هایی از این پرونده هستند؛ اما توسعه دامنه عملیات وتبدیل کردن منطقه خلیج فارس به بخشی از صحنه رویارویی، پرسش ها وابهاماتی را در رابطه با ابعاد سیاست های امنیتی مطرح می سازد که تاکنون مد نظر (شیخ نشینان) نبود.

در معیارهایی جغرافیایی، اسرائیل دامنه رویارویی و جنگ خود را از مرزهای فلسطین اشغالی با سوریه و لبنان تا حوزه جنوبی خلیج فارس گسترش داده است؛ منطقه ای که تقریبا از عملیات ترور ومانورهای اطلاعاتی امنیتی به نحوی دور باقی نگه داشته شده بود.

پس قواعد بازی تغییر پیدا کرده است، ودیگر پایتخت های شورای همکاری خلیج فارس از عملیات کثیف موساد دور نیست . فعالیت های اطلاعاتی امنیتی در منطقه گسترش یافته است، وامروز شاهد انجام این فعالیت ها تحت پوشش تجاری، سرمایه گذاری وگردشگری هستیم .

بر اساس گزارش روزنامه هاآرتص که روزنامه اکسپرس هم آن را مجدد منتشر کرد، ده ها نفر از افسران وافسران بازنشسته موساد وشین بت اکنون در شرکت های آمریکایی واروپایی در کشورهای منطقه مشغول فعالیت هستند، وماموریت حفاظت از مراکز استراتژیک وحیاتی این کشورها را به عهده گرفته اند.

حضور اسرائیل
خزش اطلاعاتی اسرائیل به منطقه، در برهه اخیر اشکال مختلفی به خودگرفته است. بر اساس گزارش های غربی، اسرائیل با توجه به روابط عالی آمریکا با کشورهای حوزه جنوبی خلیج فارس از این کشور خواست تا حضور امنیتی اش را در این منطقه تسهیل کند ؛ مسئله ای که در حضور اسرائیلی ها به عنوان حافظان چاه های نفتی ومرزها هویدا شد ورسانه های اسرائیلی وعربی هم به آن اشاره کردند.

طی 10 سال گذشته، اطلاعاتی در رابطه با همکاری موساد با تیم های تروریستی که تحت عناوین صوری فعالیت می کنند ، منتشر شده است . البته این مسئله، چندان عجیب نیست؛ زیرا اسرائیل همواره از این راهبرد استفاده می کند، واصولا تمامی کشورهای جهان که جنگ های تجاوزکارانه را علیه همسایگانشان سامان می دهند، از این حربه استفاده می کنند ودر چارچوب قواعد بازی اطلاعاتی امنیتی قرار دارد.

حضور اسرائیل در منطقه خلیج فارس دقیقا از زمان کنفرانس صلح مادرید در سال 1991 آغاز شد، ودر سال 1994 با لغو تحریم شرکت هایی که روابط اقتصادی با اسرائیل دارند، حضور این رژیم توسط کشورهای حوزه جنوبی خلیج فارس گسترش یافت.

واقعیت امر این است که عربستان سعودی وکویت بیشترین شدت عمل را در رابطه با مسئله تعامل با اسرائیل دارا می باشند؛ این در حالی است که شاهد شکل گیری "ائتلاف شل" ی در این منطقه متشکل از قطر، بحرین، امارات وعمان هستیم که با رخوت خویش گام های بزرگ اما متفاوتی را به سوی برقراری روابط با اسرائیل برداشتند، اقداماتی که با گشایش دفاتر تجاری در عمان وقطر وانجام ملاقات های مستقیم بین رهبران کشورهای حوزه خلیج فارس با رهبران اسرائیل در پایتخت های این کشورها وخارج از آن عینیت یافته است .

ما حتی در چارچوب این روابط ، شاهد مشارکت رسمی اسرائیل در کنفرانس های برگزار شده در مسقط ، منامه وابو ظبی بودیم . همچنین در رخدادهایی که تحت نام بین المللی برگزار شده، نیز این حضور را مشاهده کردیم . رخدادهایی همچون نمایشگاه های بین المللی امنیت ، ونشست های گفتگو با ویژگی بین المللی ونیز کنفرانس هایی که تحت پوشش سازمان ملل برگزار می شود.

درب های باز خلیج فارس
گشودن دروازه های حوزه جنوبی خلیج فارس در مقابل اسرائیل از دهه نود با یکه تازی آمریکا در این منطقه وبرقراری پایگاه های نظامی خود در اکثر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس همراه شد .

با توجه به بهانه حضور آمریکا در منطقه در چاروب مقابله احتمالی با ایران، ونیز سرنگونی رژی