بنا به شواهد موجود، نتایج کنفرانس لندن درباره مسئله افغانستان به رهبران این کشور روحیه بخشیده و آنها را دلگرم کرده است.
نتایج این کنفرانس در غرب بازتاب زیادی داشت، اما همان طور که میدانیم، در گذشته نیز کنفرانس هایی برای رسیدگی به مسئله افغانستان برگزار شده اما اوضاع در این کشور بهبود پیدا نکرده است. آیا این بار نیز وضع چنین خواهد بود؟
آندره گروزین، متخصص روسی درباره این موضوع می گوید:" به نظر من باید به دو نکته در کار کنفرانس لندن اشاره کرد. اولاً، این کنفرانس به منزله آغاز مرحلهای است که افغانستان را به استقلال نزدیک خواهد کرد. در سخنان نمایندگان آمریکا و ناتو و وزیران امور خارجه کشور های همجوار افغانستان، این اندیشه مطرح شد که وقت آن فرا رسیده که افغانستان یک کشور کاملاً مستقل شود.
پریزیدنت اوباما در اواخر سال گذشته قول داد خروج نیروهای مسلح خود از این کشور را در سال 2011 آغاز کند. نمایندگان ناتو در کنفرانس لندن درباره خروج از افغانستان پس از 3 سال صحبت کردند. ضمناً خود حامد کرزای معتقد است برای رسیدن افغانستان به استقلال و خودکفایی بین 5 تا 10 سال وقت لازم است.
ثانیاً، در کنفرانس لندن مسئله قاچاق مواد مخدر نیز چندان آشکار حاصل نشد. اما اگر نیرو های ائتلاف غربی بطور جدی به این مسئله رسیدگی نکنند، سخن گفتن از برقراری ثبات در افغانستان گزافه است، چون قاچاق مواد مخدر یکی از مهمترین منابع برای تامین مخارج طالبان است."
بحث درباره مسئله پیوستن طالبان به روند سیاسی در افغانستان یکی از غیر منتظره ترین نکات در کار کنفرانس لندن بود. اعلام شد مبلغ 500 میلیون دلار برای بوجود آوردن فرصتهای شغلی برای افراد طالبان تخصیص داده خواهد شد به شرط آن که سلاح های خود را به زمین بگذارند. آیا این کارها تأثیر خواهند داشت؟
آندره گروزین، در دنباله سخنان خود، می گوید:" من شک دارم که در صفوف مخالفان حضور نظامی خارجیان و دولت مرکزی در کابل، کسانی باشند که با ملاحظات اقتصادی اسلحه بدست گرفته باشند. به احتمال زیاد، مخالفان دارای انگیزه های سیاسی و ایدئولوژیک هستند. اگر امیدوار به تطمیع این افراد باشیم، چندان دوراندیشانه نخواهد بود.
رشوه خواری درافغانستان به هیچ وجه از بین نرفته و با توجه به تجارب پیشین، می توان احتمال داد که 500 میلیون دلار تخصیص داده شده نیز به جیب رشوه خواران برود. به نظر من، نباید حسن ظن میانه روها را با پول معامله کرد، بلکه باید روند منظم برقراری ثبات اجتماعی - اقتصادی در افغانستان را ایجاد نمود، مؤسسات ساخته شده با شرکت شوروی سابق را بازسازی کرده و مؤسسات تازه ای را ساخت، تا به این ترتیب فرصت های شغلی برای افغانی ها بوجود آید.
